Rafel Le tombeau de Couperin

Le tombeau de Couperin is een suite voor piano in zes delen van Ravel, gecomponeerd tussen 1914-1917. Elk deel is opgedragen aan de nagedachtenis van een vriend van de componist (of in één geval twee broers) die tijdens de Eerste Wereldoorlog waren omgekomen. Ravel produceerde in 1919 ook een orkestrale versie van het werk, hoewel daarin twee van de originele delen werden weggelaten. De titel probeert, door het gebruik van de familienaam van een groep muzikanten, hulde te brengen aan de gevoeligheden van de barokke Franse klaviersuite (weerspiegeld in de structuur van het stuk). Ondanks de verwoesting die Ravel voelde zowel na de dood van zijn moeder in 1917 als van zijn vrienden in de oorlog, behoudt Le tombeau de Couperin een luchtige smaak. Toen Ravel hiervoor bekritiseerd werd, antwoordde hij: "De doden zijn verdrietig genoeg, in hun eeuwige stilte." In 1919 orkestreerde Ravel vier delen van het werk en sindsdien zijn er talloze versies geschreven.