Clementi Sonatina in D, Op. 36 no. 3

Sonaty Muzio Clementiego op. 36 (zwykle nazywane Sonatiną) stanowią stały element programu nauczania większości uczniów na fortepianie. Pierwotnie zostały opublikowane w 1797 r. i miały służyć jako progresywne narzędzie nauczania, a stopień trudności wzrastał z każdą mijającą sonatyną. Zestaw skupia się na rozwijaniu podstawowego repertuaru umiejętności gry na fortepianie. Wywarły one znaczący wpływ na rozwój pokoleń pianistów i nauczanie gry na fortepianie (do dziś służą im zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem). Sukces tych sonat spowodował, że kilka łatwiejszych utworów Clementiego zostało sklasyfikowanych jako Sonatyny. Erik Satie później to parodiował (szczególnie Sonatina op. 36 nr 1) w swojej biurokratce Sonatine.